Αυτοάμυνα με κόστος εκατοντάδες χιλιάδες και 17 χρόνια φυλάκισης: ένας κοσμηματοπώλης από το Πιεμόντε θα πληρώσει για πυροβολισμούς

Κοσμηματοπωλείο από το Πιεμόντε Μάριο Ροτζέροπου βρίσκεται στο επίκεντρο μιας εγκληματικής υπόθεσης υψηλού προφίλ, θα πρέπει να πληρώσει σχεδόν 780 χιλιάδες ευρώ ως αποζημίωση στους συγγενείς των νεκρών ληστών.

Η απόφαση αυτή ελήφθη από το εφετείο, ενώ μείωσε τη φυλάκισή του.

Στην έφεση, ο Rogero καταδικάστηκε σε 14 χρόνια και 9 μήνες φυλάκιση. Προηγουμένως, το Πρωτοδικείο τον καταδίκασε σε 17 χρόνια. Παρά το ελαφρυντικό της ποινής, οι οικονομικές συνέπειες για τον κοσμηματοπώλη παραμένουν εξαιρετικά δύσκολες.

Το δικαστήριο διέταξε τον κατηγορούμενο να καταβάλει προκαταρκτική αποζημίωση στα θύματα στο ποσό των 780 χιλιάδες ευρώ. Επιπλέον, έχει να επιβαρυνθεί με τα έξοδα των δικηγόρων, τα οποία ανέρχονται σε δεκάδες χιλιάδες ευρώ. Το συνολικό ποσό των δηλωθέντων απαιτήσεων υπερβαίνει 3,3 εκατ. ευρώ.

Μέρος των κεφαλαίων είναι περίπου. 300 χιλιάδες ευρώ — Ο Rogero έχει ήδη πληρώσει μέσω της πώλησης προσωπικής περιουσίας. Παραμένων 480 χιλιάδες ευρώ δεν έχουν ακόμη αποπληρωθεί. Κατασχέθηκαν δύο ακίνητα που είναι εγγεγραμμένα στο όνομά του και σε περίπτωση οριστικής ετυμηγορίας θα κινηθεί διαδικασία αναγκαστικής κατάσχεσης.

Οι συνθήκες του εγκλήματος

Το περιστατικό συνέβη 28 Απριλίου 2021. Τρεις εισβολείς οπλισμένοι με ένα πιστόλι, το οποίο αργότερα αποδείχθηκε ότι ήταν ομοίωμα, και ένα μαχαίρι εισέβαλαν στο κοσμηματοπωλείο του Rogero. Απείλησαν τον ίδιο τον ιδιοκτήτη, τη γυναίκα και την κόρη του.

Μετά τη ληστεία, οι δράστες προσπάθησαν να διαφύγουν με αυτοκίνητο. Εκείνη τη στιγμή ο κοσμηματοπώλης άνοιξε πυρ στο δρόμο, ρίχνοντας τέσσερις σφαίρες. Ως αποτέλεσμα, δύο δράστες σκοτώθηκαν και ένας τρίτος τραυματίστηκε.

Αυτές οι ενέργειες έγιναν η βάση για την ποινική δίωξη. Η έρευνα και το δικαστήριο κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι την ώρα του πυροβολισμού δεν υπήρχε άμεσος κίνδυνος για τη ζωή, κάτι που σημαίνει ότι ξεπεράστηκαν τα επιτρεπτά όρια αυτοάμυνας.

Δημόσια κατακραυγή και επόμενα βήματα

Η υπόθεση του Rogero συνεχίζει να προκαλεί έντονες συζητήσεις στην ιταλική κοινωνία. Κάποιοι θεωρούν τις ενέργειές του ως αναγκαστική υπεράσπιση της οικογένειας και της επιχείρησής του, ενώ άλλοι τον βλέπουν ως επικίνδυνο παράδειγμα λιντσάρισμα με χρήση θανατηφόρου βίας.

Η απόφαση του εφετείου δεν είναι ακόμη οριστική. Ο δικηγόρος του κοσμηματοπώλη σκοπεύει να υποβάλει μήνυση στο ΣτΕ. Εάν εγκριθεί, η διαδικασία θα μπορούσε να διαρκέσει για αρκετά ακόμη χρόνια.

Μέχρι την τελική ετυμηγορία, η τύχη τόσο του Ροτζέρο όσο και της περιουσίας του παραμένει αβέβαιη και η υπόθεση συνεχίζει να συμβολίζει τα περίπλοκα σύνορα μεταξύ του δικαιώματος υπεράσπισης και της ποινικής ευθύνης.

Εκδοτικό σχόλιο

Το δικαίωμα της αυτοάμυνας υπάρχει στο ελληνικό δίκαιο. Το που προβλέπονται στους νόμους, αναφέρονται σε δικαστικές αποφάσεις και αναφέρεται τακτικά σε επίσημες δηλώσεις. Επίσημα, ένας πολίτης έχει το δικαίωμα να προστατεύει τον εαυτό του, την οικογένειά του και την περιουσία του από τη βία.

Στην πραγματικότητα, αυτό είναι το δικαίωμα λειτουργεί μόνο σε ιδανικές συνθήκεςκάτι που σχεδόν ποτέ δεν συμβαίνει στην πραγματική ζωή.

Η αυτοάμυνα στην Ελλάδα επιτρέπεται μόνο υπό μία προϋπόθεση: η απειλή να είναι άμεση, εμφανής και συνεχής. Μόλις η έρευνα ή το δικαστήριο αποφασίσει ότι ο κίνδυνος έχει «μειωθεί», «πάψει» ή «θα μπορούσε να είχε αποτραπεί διαφορετικά», ο κατηγορούμενος γίνεται αυτόματα κατηγορούμενος.

Η νομική λογική είναι απλή και ανελέητη: όσο ένα όπλο είναι στραμμένο εναντίον σου, είσαι θύμα, το όπλο είναι στο πάτωμα, είσαι ήδη ένας πιθανός εγκληματίας. Κι ας πέρασε ένα δευτερόλεπτο ανάμεσα σε αυτές τις στιγμές.

Νόμος ενάντια στο ένστικτο

Τη στιγμή της πραγματικής απειλής για τη ζωή, ένα άτομο δεν ενεργεί σύμφωνα με τα άρθρα του ποινικού κώδικα. Ενεργεί σύμφωνα με τη βιολογία. Αυτό είναι άγχος, αδρεναλίνη, αυτόματες αντιδράσεις. Κανείς σε μια τέτοια κατάσταση δεν αναλύει την αναλογικότητα της βίας και δεν χτίζει στο κεφάλι του μια δικαστική προοπτική.

Ωστόσο, το νομικό σύστημα αξιολογεί τα όσα έγιναν εκ των υστέρων, σε ήρεμο κλίμα, σε ένα τραπέζι με φακέλους και πρωτόκολλα. Το δικαστήριο συγκρίνει τον πραγματικό φόβο με την αφηρημένη «εύλογη συμπεριφορά» και σχεδόν πάντα βρίσκει αποκλίσεις.

Το αποτέλεσμα είναι μια γνωστή διατύπωση: υπήρξε απειλή, αλλά η αντίδραση αποδείχθηκε υπερβολική. Αυτό ουσιαστικά σημαίνει: επιβίωσες, αλλά το έκανες λάθος.

Γιατί το θύμα πληρώνει συχνά;

Σχεδόν σε κάθε τέτοια περίπτωση εμφανίζεται ένα δεύτερο μέτωπο – μια πολιτική αγωγή. Ο δράστης ή οι συγγενείς του ζητούν αποζημίωση για τραυματισμούς, περίθαλψη και ηθική βλάβη.

Και εδώ το σύστημα δείχνει την πρακτική του πλευρά. Ο εγκληματίας, κατά κανόνα, δεν έχει περιουσία. Το έχει ο αμυντικός. Αυτό σημαίνει ότι θα εισπράξουν από αυτούς που έχουν κάτι να εισπράξουν.

Έτσι, το θύμα σταδιακά μετατρέπεται σε κατηγορούμενο και στη συνέχεια σε χορηγό δικηγόρων.

Κρατική και ιδιωτική προστασία

Αυτή η προσέγγιση βασίζεται σε μια απλή φιλοσοφία: το δικαίωμα χρήσης βίας πρέπει να ανήκει αποκλειστικά στο κράτος. Κάθε επιτυχής αυτοάμυνα ενός πολίτη εκλαμβάνεται ως απειλή για αυτό το μονοπώλιο.

Εάν οι άνθρωποι αρχίσουν να αμύνονται αποτελεσματικά και να ξεφύγουν από τις συγκρούσεις χωρίς συνέπειες, το σύστημα χάνει τον έλεγχο. Επομένως, η νίκη σε μια πραγματική σύγκρουση συχνά μετατρέπεται σε ήττα στο δικαστήριο.

Στην πραγματικότητα, δίνεται στον πολίτη να καταλάβει: είναι δυνατό να υπερασπιστεί κανείς τον εαυτό του, αλλά μόνο με τέτοιο τρόπο ώστε να μην κερδίσει πλήρως.

Η ψευδαίσθηση της ασφάλειας

Ως αποτέλεσμα, σχηματίζεται μια επικίνδυνη ψευδαίσθηση. Στα χαρτιά, ένα άτομο προστατεύεται από το νόμο. Στην πραγματικότητα, γνωρίζει ότι οποιαδήποτε ενεργητική αντίσταση μπορεί να οδηγήσει σε ποινικές διώξεις, μηνύσεις και πολυετείς δικαστικές διαφορές.

Αυτό δεν βελτιώνει την ασφάλεια. Αυτό κάνει τους ανθρώπους πιο ευάλωτους, παθητικούς και εξαρτημένους. Οι εγκληματίες το καταλαβαίνουν και το εκμεταλλεύονται.

Σύναψη

Στην Ελλάδα η αυτοάμυνα επιτρέπεται μόνο στο βαθμό που είναι αναποτελεσματική.

Μπορείτε να υπερασπιστείτε τον εαυτό σας εάν κανείς δεν τραυματίστηκε σοβαρά, εάν σταματήσατε εγκαίρως, εάν ήσασταν τυχεροί με την έρευνα και τη δίκη, εάν οι συνθήκες ήταν ιδανικές.

Σε όλες τις άλλες περιπτώσεις, ένα άτομο βρίσκεται σε έναν μακρύ διάδρομο δικαστηρίων, αποζημιώσεων και αβεβαιότητας.

Δεν πρόκειται για αποτυχία συστήματος. Αυτό είναι το σύστημα.

Source link