22 Σεπτεμβρίου (28), 480 π.Χ Έγινε η μάχη της Σαλαμίνας


Εικοστό δεύτερο, σύμφωνα με άλλες πηγές, 29 Σεπτεμβρίου 480. ΠΡΟ ΧΡΙΣΤΟΥ. Έγινε η Ναυμαχία της Σαλαμίνας – η πιο σημαντική στους ελληνοπερσικούς πολέμους και σε ολόκληρη την ελληνική ιστορία. Για τη νίκη των Ελλήνων δημιουργήθηκαν οι προϋποθέσεις για την ευημερία τόσο της Ελλάδας όσο και ολόκληρης της Ευρώπης. Η προέλαση των Περσών προς την Ευρώπη ανακόπηκε.

Ο αγώνας των Ελλήνων εναντίον των Περσών έγινε μοιραίο ορόσημο στην ευρωπαϊκή ιστορία. Αν οι Έλληνες ηττήθηκαν, θα ήταν αδύνατο να σταματήσει η εισβολή των περσικών στρατευμάτων στην Ευρώπη και η ευρωπαϊκή ήπειρος θα είχε γίνει μέρος της περσικής αυτοκρατορίας και θα ονομαζόταν σήμερα Δυτική Ασία.

Η μάχη αυτή έγινε μεταξύ του ελληνικού και του περσικού στόλου κοντά στο νησί της Σαλαμίνας στον Σαρωνικό κόλπο του Αιγαίου Πελάγους, όχι μακριά από την Αθήνα. Για τους Έλληνες η μόνη πιθανότητα αποφασιστικής ναυτικής νίκης ήταν μια μάχη σε στενό χώρο, όπου ισοπεδωνόταν η αριθμητική υπεροχή του εχθρού.

Ωστόσο, στην αρχή προέκυψαν σοβαρές διαφωνίες μεταξύ των Ελλήνων. Οι περισσότεροι από τους στρατιωτικούς αρχηγούς προσφέρθηκαν να εγκαταλείψουν τη Σαλαμίνα και να κατευθύνουν όλες τις δυνάμεις στην υπεράσπιση του Ισθμού της Κορίνθου. Ο Αθηναίος στρατηγός Θεμιστοκλής επεσήμανε ότι μόνο σε συνθήκες στενών στενών οι Έλληνες μπορούσαν να νικήσουν τον περσικό στόλο, ο οποίος ήταν ανώτερος τόσο στον αριθμό των πλοίων όσο και στην ποιότητα της εκπαίδευσης των ναυτικών.

Σύμφωνα με τον Ηρόδοτο, ο περσικός στόλος αποτελούνταν από περίπου 1200 πολεμικά πλοία (άλλες πηγές υπολογίζουν τον αριθμό των Περσών σε 600 – 800 πλοία), ενώ οι Έλληνες είχαν 371 τριήρεις. Τα ξημερώματα της 28ης ή 29ης Σεπτεμβρίου 480 π.Χ. οι δύο στόλοι στάθηκαν πρόσωπο με πρόσωπο έτοιμοι για ναυμαχία.

Βλέποντας την αδυναμία να επηρεάσει την απόφαση άλλων στρατιωτικών αρχηγών, ο Θεμιστοκλής αποφάσισε ένα τέχνασμα. Έχοντας στείλει τον έμπιστο αγγελιοφόρο του στον Πέρση βασιλιά Ξέρξη, διέταξε να του πει ότι οι Έλληνες επρόκειτο να φύγουν και αν ο βασιλιάς θέλει να καταστρέψει τον ελληνικό στόλο, τότε πρέπει να ξεκινήσει αμέσως τη μάχη.

Το πρωί της 28ης Σεπτεμβρίου, ο περσικός στόλος εξαπέλυσε επίθεση. Μετά από μια σύντομη ομιλία του Θεμιστοκλή, τα ελληνικά πλοία αποβιβάστηκαν.

προεπισκόπηση

Τα ξημερώματα της 28ης ή 29ης Σεπτεμβρίου 480 π.Χ. οι δύο στόλοι στάθηκαν πρόσωπο με πρόσωπο έτοιμοι για ναυμαχία. Ο Ξέρξης, σίγουρος για τη νίκη του, κάθισε σε χρυσό θρόνο στο όρος Αιγάλεω για να απολαύσει το θέαμα.


Στην τραγωδία «Πέρσες», ο Αισχύλος, συμμετέχων στη μάχη, μεταφέρει τον παιάνα (ύμνο), με τον οποίο μπήκαν στη μάχη οι Έλληνες:

Εμπρός, γιοι της Ελλάδος!

Σώστε την πατρίδα σας, σώστε τις γυναίκες σας,

Τα παιδιά του, οι θεοί των ναών του πατέρα του,

Προγονικοί Τάφοι: Ο αγώνας είναι πλέον για όλα.

Αφού ο περσικός στόλος μπήκε στα στενά, η τάξη του διακόπηκε. Οι Έλληνες άρχισαν να προσποιούνται ότι υποχωρούν και μετά στράφηκαν και επιτέθηκαν στον ακόμη πιο διαταραγμένο σχηματισμό του εχθρού. Τη γενική σύγχυση μαρτυρούν τόσο ο Αισχύλος, συμμετέχων στη μάχη της τραγωδίας «Πέρσες», όσο και ο Ηρόδοτος.

προεπισκόπηση

Η μάχη συνεχίστηκε όλη μέρα, ώσπου το βράδυ η θάλασσα γέμισε με συντρίμμια πλοίων και πτώματα Περσών ναυτικών. Χάρη στην εξαιρετική τακτική και στρατηγική των Ελλήνων, οι Πέρσες ηττήθηκαν. Τα μικρά και εύστροφα ελληνικά πλοία εμβολούσαν εύκολα και πυρπόλησαν τα αδέξια τεράστια περσικά πλοία το ένα μετά το άλλο. Σύμφωνα με τον Διόδωρο Σικελιώτη, καθώς και το έργο του Γερμανού ναυάρχου Άλφρεντ Στένζελ «Ιστορία των πολέμων στη θάλασσα», οι Πέρσες έχασαν περισσότερα από 200 πλοία, ενώ οι Έλληνες μόνο 40.

Οι Πέρσες υπέστησαν συντριπτική ήττα. Κατά τη διάρκεια της μάχης σκοτώθηκε ο αδελφός του Ξέρξη, ο Αριάμπιγνος. Το μέγεθος των απωλειών αποδεικνύεται από το γεγονός ότι τον επόμενο χρόνο μετά τη μάχη οι Πέρσες, σύμφωνα με τον Ηρόδοτο, δεν είχαν πλέον 1200, αλλά 300 πλοία. Δεν υπάρχει λεπτομερής περιγραφή της πορείας αυτής της μάχης. Εκτός κι αν μας έχει φτάσει το αρχαίο ποίημα «Πέρσες»…

Και μετά τα πλοία πήγαν το ένα στο άλλο.
Στην αρχή οι Πέρσες κατάφεραν να συγκρατηθούν
Κεφάλι. Όταν σε ένα στενό μέρος είναι πολλά
Συσσωρεύτηκαν πλοία, κανείς να βοηθήσει
Δεν μπορούσα, και τα ράμφη κατεύθυναν χαλκό
Τα δικά του στα δικά του, καταστρέφοντας κουπιά και κωπηλάτες.
Και οι Έλληνες πλοία, όπως σχεδίασαν,
Ήμασταν περικυκλωμένοι. Η θάλασσα δεν φαινόταν
Λόγω των ερειπίων, λόγω των αναποδογυρισμένων
Σκάφη και άψυχα σώματα και πτώματα
Τα ρηχά ήταν καλυμμένα και η ακτή ήταν εντελώς.
Βρείτε τη σωτηρία σε μια άτακτη πτήση
Ολόκληρος ο επιζών βάρβαρος στόλος προσπάθησε.
Αλλά οι Έλληνες των Περσών, όπως οι ψαράδες τόνου,
Όποιος έχει οτιδήποτε, σανίδες, συντρίμμια
Τα πλοία και τα κουπιά χτυπήθηκαν. Κραυγές τρόμου
Και οι κραυγές αντήχησαν την αλμυρή απόσταση,
Μέχρι που μας έκρυψε το μάτι της νύχτας…

Στη ναυμαχία ο Αριστείδης με απόσπασμα εκλεκτών Αθηναίων οπλιτών αποβιβάστηκε στο νησί Ψητάλεια και κατέστρεψε την περσική φρουρά που βρισκόταν σε αυτό.

Ο Ξέρξης, μετά από μια επαίσχυντη ήττα, κατέφυγε με τα απομεινάρια του στόλου του στον Ελλήσποντο. Ταυτόχρονα, σύμφωνα με τον Ηρόδοτο, φοβόταν ότι τα ελληνικά πλοία θα έπλεαν στον Ελλήσποντο και θα του κλείσουν τον δρόμο της επιστροφής.

Σύμφωνα με τον Πλούταρχο, μετά τη μάχη έγινε συμβούλιο μεταξύ των Ελλήνων στρατηγών. Ο Θεμιστοκλής πρότεινε να καταστραφούν οι γέφυρες στον Ελλήσποντο για να «καταλάβουν την Ασία στην Ευρώπη». Ο Αριστείδης του εναντιώθηκε: «Τώρα πολεμήσαμε με έναν βάρβαρο αφοσιωμένο στην ευδαιμονία. Και αν τον κλείσουμε στην Ελλάδα και φέρουμε έναν άνθρωπο που έχει τέτοιες δυνάμεις υπό την εξουσία του στο τελευταίο άκρο, τότε δεν θα κάθεται πια κάτω από χρυσό κουβούκλιο και να κοιτάξει ήρεμα μπροστά στον κίνδυνο, θα συμμετάσχει σε όλες τις ενέργειες, θα διορθώσει τις παραλείψεις και θα λάβει τα καλύτερα μέτρα για τη σωτηρία των πάντων συνολικά. Επομένως Θεμιστοκλή», πρόσθεσε, «δεν πρέπει να καταστρέψουμε την υπάρχουσα γέφυρα, αλλά αν είναι δυνατό, χτίστε άλλο ένα δευτερόλεπτο και πετάξτε γρήγορα αυτόν τον νεαρό από την Ευρώπη».

Σημειωτέον εδώ ότι ο στρατηγός του Μαρδόνιος παρέμενε ακόμη στην Ελλάδα με 300.000 στρατό…

προεπισκόπηση

Ο Θεμιστοκλής συμφώνησε με τον Αριστείδη και, για να διώξει τον Ξέρξη από την Ελλάδα το συντομότερο δυνατό, ανέλαβε ένα άλλο τέχνασμα. Έστειλε έναν πρόσκοπο στον βασιλιά με ένα μήνυμα ότι οι Έλληνες ήθελαν να καταστρέψουν τις γέφυρες. Έντρομος ο Ξέρξης άρχισε να υποχωρεί βιαστικά. Για λόγους εμφάνισης διέταξε να αρχίσει η κατασκευή πλωτής γέφυρας προς τη Σαλαμίνα, την οποία οι Έλληνες κατέστρεψαν σχεδόν αμέσως και χωρίς δυσκολία. Εκτός από τον φόβο της αποκοπής από την Ασία, οι σύγχρονοι ιστορικοί επισημαίνουν ένα άλλο κίνητρο που απαιτούσε την άμεση αναχώρηση του βασιλιά στην πατρίδα του. Η είδηση ​​της μεγάλης ήττας του περσικού στόλου θα μπορούσε εύκολα να προκαλέσει αναταραχή στο περσικό κράτος. Ελλείψει βασιλιά, αυτό θα μπορούσε να προκαλέσει μεγάλες εξεγέρσεις των λαών που κατακτήθηκαν από την αυτοκρατορία των Αχαιμενιδών.

Η μάχη της Σαλαμίνας αποτέλεσε σημείο καμπής στους ελληνοπερσικούς πολέμους. Με τη φυγή του Ξέρξη και μέρους του περσικού στρατού από το έδαφος της Ελλάδας, αποτράπηκε ο άμεσος κίνδυνος κατάκτησης της Ελλάδας. Δόθηκε πλήγμα στο κύρος και το ηθικό των στρατευμάτων της Αχαιμενιδικής Αυτοκρατορίας (για να μην αναφέρουμε υλικές απώλειες).

(Με βάση τη Wikipedia και άλλες πηγές).



Source link

Υψηλής ποιότητας δημοσιογραφική εργασία δεν μπορεί να είναι δωρεάν, αλλιώς γίνεται εξαρτάται από τις αρχές ή τους ολιγάρχες.
Ο ιστότοπός μας χρηματοδοτείται αποκλειστικά από χρήματα διαφήμισης.
Απενεργοποιήστε το πρόγραμμα αποκλεισμού διαφημίσεων για να συνεχίσετε να διαβάζετε τις ειδήσεις.
Με εκτίμηση, συντάκτες