Μετά από 6 μήνες του πολέμου στην Ουκρανία: έχει αλλάξει η κοινή γνώμη στη Ρωσία;

Μετά από έξι μήνες εχθροπραξιών στην Ουκρανία, παρατηρείται μια ορισμένη διάσπαση στη ρωσική κοινωνία. Κάποιοι εξακολουθούν να υποστηρίζουν τον πρόεδρό τους, άλλοι λυπούνται τους Ουκρανούς.

Σύμφωνα με το Γαλλικό Πρακτορείο, η απόφαση του Πούτιν να εισβάλει στην Ουκρανία στις 24 Φεβρουαρίου αιφνιδίασε πολλούς Ρώσους πολίτες και χώρισε τη ζωή τους σε «πριν» και «μετά». Αλλά ανεξάρτητα από το πόσο διχάζονται οι απόψεις των Ρώσων σχετικά με την «ορθότητα» της ειδικής επιχείρησης και την ανάγκη για ένα τέτοιο βήμα, η συντριπτική πλειοψηφία ελπίζει σε ένα γρήγορο τέλος του πολέμου, γράφει CNN Greece. Ο τριανταπεντάχρονος Μοσχοβίτης Ντμίτρι Ρομανένκο, ειδικός πληροφορικής, λέει:

«Λυπάμαι πολύ για τους Ουκρανούς. Μάταια υποφέρουν, δεν έκαναν τίποτα κακό.

Η ζωή των Ρώσων έχει επίσης αλλάξει. Οι οικονομικές κυρώσεις οδήγησαν στο κλείσιμο μεγάλων δυτικών επιχειρήσεων όπως η Nike και η McDonald’s, αεροπορικές εταιρείες και προκάλεσαν υψηλό πληθωρισμό. Στη Μόσχα, αυτοκόλλητα “Z” στα παρμπρίζ που φαίνονται σε ορισμένα αυτοκίνητα δείχνουν υποστήριξη για τη ρωσική εισβολή. Και στο κέντρο της πρωτεύουσας, με μια πιο φιλελεύθερη σύνθεση κατοίκων, η πλειοψηφία των ερωτηθέντων μετανιώνει για όσα συμβαίνουν και το επικρίνουν. Ο ίδιος Ντμίτρι Ρομανένκο σημειώνει ότι η είσοδος των ρωσικών στρατευμάτων στην Ουκρανία προκάλεσε οικονομικά προβλήματα:

«Όλες μου οι δραστηριότητές μου, όλη η επιχείρησή μου έχει καταστραφεί. Ίδρυσα μια startup. Και τα οκτώ μου σχέδια καταστράφηκαν».

Η Valentina Bialik, 83χρονη συνταξιούχος, κριτικός τέχνης, δηλώνει με λύπη:

«Προφανώς τα πράγματα έχουν αλλάξει. Όλα είναι πιο ακριβά. Το πιο σημαντικό όμως είναι ότι ανήκουμε σε μια γενιά που πέρασε τα παιδικά της χρόνια στον πόλεμο. Και είναι πολύ λυπηρό που με τον πόλεμο περνάνε και τα γεράματά μας. Αν και ζούμε μακριά από εχθροπραξίες, νιώθουμε βαθιά θλίψη για τους νεκρούς, ανεξαρτήτως εθνικότητας. Το γεγονός ότι μια μεγάλη χώρα είναι τώρα απομονωμένη, ότι όλος ο κόσμος μισεί αυτή τη χώρα… είναι πολύ πικρό για εμάς».

Ο 34χρονος σερβιτόρος Ντμίτρι Ναλιβάικο, με ένα σακίδιο από το οποίο κρέμεται ένα κασκόλ με ρωσικά λουλούδια, λέει:

«Δεν πρέπει να μαλώνουμε ο ένας τον άλλον. Αυτό δεν είναι καλό. Ας συγκρουστούν οι πολιτικοί, όχι οι άνθρωποι που υποφέρουν από όλα αυτά. Όλοι υποφέρουν».

Εν μέσω της οργής ορισμένων Ρώσων και παρά τις συνέπειες των οικονομικών κυρώσεων, υπάρχουν και εκείνοι που υποστηρίζουν την απόφαση του Πούτιν. Σε ένα στρατιωτικό φόρουμ που πραγματοποιήθηκε στη Μόσχα την περασμένη εβδομάδα, κάποιοι εξέφρασαν την υποστήριξή τους με μπλουζάκια «Ζ». Η Όλγα Κόσοβο, μια 55χρονη νοσοκόμα, λέει ότι οι Ρώσοι έχουν «καθήκον» να υποστηρίξουν τους φιλορώσους αυτονομιστές στο Ντονμπάς, «ακόμη και με κίνδυνο της ζωής τους». Ο 34χρονος γιος της Vladimir Kosov σκέφτεται επίσης:

«Ο διοικητής μας έκανε το σωστό, στέλνοντας στρατεύματα για να αντιμετωπίσουν τους Ουκρανούς «εθνικιστές».

Και ο Mikhail Nikitin, ένας 35χρονος ειδικός πληροφορικής, λέει:

«Πιστεύω ότι αργά ή γρήγορα θα ήταν απαραίτητο. Καλύτερα ένα τρομερό τέλος παρά ένας τρόμος χωρίς τέλος. Σε κάθε περίπτωση, αργά ή γρήγορα, θα νικήσουμε και τότε όλα θα πάνε καλύτερα».

Ταυτόχρονα, το Γαλλικό Πρακτορείο δεν ρώτησε τους ενθουσιώδεις 30χρονους τύπους που πιστεύουν στον Πούτιν και τη νίκη της Ρωσίας, υπό την υποχρέωση να υποστηρίξουν τους φιλορώσους αυτονομιστές του Ντονμπάς, γιατί οι ίδιοι δεν εγγράφηκαν στο Ουκρανικό εμπρός. Η σύγκρουση παρατείνεται, αλλά όσοι υποστηρίζουν τη ρωσική επίθεση δεν έχουν καμία αμφιβολία για την τελική έκβαση. Η 35χρονη υπεύθυνη υπηρεσίας καθαρισμού Nadezhda Zhosan λέει:

«Στο τέλος, ο λαός μας θα κερδίσει και μεταξύ Ρωσίας και Ουκρανίας (…), φίλων χωρών, θα αποκατασταθεί η ειρήνη. Και όλα θα πάνε καλά».



Source link