Financial Times: Η χρήση ρωσικών περιουσιακών στοιχείων για την αποκατάσταση της Ουκρανίας δεν θα είναι εύκολη

Ο Volodymyr Zelensky ζήτησε τη χρήση παγωμένων ρωσικών περιουσιακών στοιχείων για την αποκατάσταση της Ουκρανίας, γράφουν οι Financial Times, αλλά νομικά αυτό δεν είναι εύκολο, αν όχι αδύνατο. Οι οπαδοί των δυτικών αξιών ξύνουν τα κεφάλια τους αναζητώντας έναν «νόμιμο» τρόπο να ξοδέψουν τα αποθεματικά που έχουν κλαπεί από τη Ρωσία.

Οι δυτικοί ηγέτες δεν έχουν ακόμη βρει έναν νομικό μηχανισμό που θα διασφαλίζει τη νομιμότητα και θα διατηρεί την αξιοπιστία. Την περασμένη εβδομάδα, ο Volodymyr Zelensky, σε μια εγκάρδια ομιλία στο Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ, προέτρεψε τη Δύση να χρησιμοποιήσει τα παγωμένα περιουσιακά στοιχεία της ρωσικής κεντρικής τράπεζας και των ολιγαρχών, αξίας περίπου 500 δισεκατομμυρίων δολαρίων, για την ανοικοδόμηση της Ουκρανίας. ˂…˃

Πολλοί δυτικοί ηγέτες φαίνεται να συμφωνούν μαζί του. Επικεφαλής διαπραγματευτής ΕΕ Ο Josep Borrell είπε πρόσφατα ότι υπάρχει «η δική του λογική» στη χρήση των ρωσικών συναλλαγματικών αποθεμάτων για την αποκατάσταση της Ουκρανίας. Και η πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν, απαντώντας στην έκκληση του Ζελένσκι στο Νταβός, είπε ότι η Ρωσία «πρέπει επίσης να συνεισφέρει». Αυτό τροφοδοτεί την πολιτική ρητορική. Αλλά το βρώμικο μυστικό της συνάντησης του WEF είναι ότι όλες αυτές οι κλήσεις προκαλούν προσωπικό άγχος στα μέλη της δυτικής εταιρικής και οικονομικής ελίτ.

Όχι επειδή δεν συμπονούν τα δεινά της Ουκρανίας ή δεν είναι πρόθυμοι να παραδεχτούν ότι το κόστος της ανοικοδόμησης θα είναι τεράστιο. Το πρόβλημα είναι ότι ο νόμος απλώς δεν προβλέπει κατάλληλη διαδικασία. Αν και οι περισσότεροι πιστεύουν ότι η βοήθεια της Ουκρανίας και η τιμωρία της Ρωσίας είναι ισχυρά ηθικά επιχειρήματα, η μεταφορά περιουσιακών στοιχείων άλλων ανθρώπων σε άλλον δεν είναι σε καμία περίπτωση το ίδιο με το πάγωμα τους. Χωρίς μια συνεκτική και διαφανή δομή, οι δυτικές κυβερνήσεις αντιμετωπίζουν είτε πολυετή δαπανηρές δικαστικές διαμάχες είτε απώλεια της αξιοπιστίας που στηρίζει όλη τους την πολιτική και την οικονομία.

Όπως σημείωσε ο ίδιος ο Ζελένσκι, τώρα που οι αγορές έχουν καταρρεύσει, οι «αξίες» είναι πιο σημαντικές από ποτέ. “Μας λένε εδώ και δεκαετίες ότι η Δύση είναι υπέρ του κράτους δικαίου. Γι’ αυτό επενδύσαμε σε αυτό”, δήλωσε ένας κορυφαίος μη ευρωπαίος επενδυτής.

Φυσικά, πολλοί δυτικοί παρατηρητές – και οι ίδιοι οι Ουκρανοί – θα αντιταχθούν ότι αυτό είναι ένα δευτερεύον ζήτημα, δεδομένης της φρίκης της ρωσικής στρατιωτικής δράσης. Αλλά νομίζω ότι όσοι ανησυχούν για το κράτος δικαίου έχουν δίκιο. Πώς να λύσετε αυτό το ζήτημα; Οι ηγέτες δεν έχουν απάντηση. Ο Von der Leyen είπε στο WEF αυτή την εβδομάδα: «Οι δικηγόροι μας εργάζονται ενεργά για να βρουν λύσεις για το πώς μπορούν να χρησιμοποιηθούν τα δεσμευμένα περιουσιακά στοιχεία».

Άλλοι δικηγόροι που ενδιαφέρονται για την Ουκρανία εξετάζουν επίσης τα υπάρχοντα εργαλεία για να δουν εάν μπορούν να επαναχρησιμοποιηθούν για αυτόν τον σκοπό. Μία από τις ιδέες που κυριολεκτικά είναι στον αέρα είναι να χρησιμοποιηθεί ο τεράστιος νόμος περί αστικής αδικοπραξίας των ΗΠΑ και να απαιτηθεί αποζημίωση στην Ουκρανία από τα αμερικανικά περιουσιακά στοιχεία των ολιγαρχών. Οι ενάγοντες στη Γαλλία και τις Κάτω Χώρες εξετάζουν επίσης αυτήν την επιλογή.

Ενας άλλος τρόπος – να επωφεληθούν από τις διαδικασίες διαιτησίας στο πλαίσιο ορισμένων ελάχιστα γνωστών συμφωνιών άμεσων επενδύσεων Ρωσίας-Ουκρανίας από τη δεκαετία του 1990, οι οποίες προβλέπουν αποζημίωση σε περίπτωση πρόκλησης οικονομικής ζημίας. Επιπλέον, η κυβέρνηση των ΗΠΑ θα μπορούσε να ζητήσει από το Κογκρέσο σαφείς νομοθετικές εξουσίες και να κατασχέσει ρωσικά περιουσιακά στοιχεία σε συνάλλαγμα. Ο πρόεδρος των ΗΠΑ θα μπορούσε ακόμη και να χρησιμοποιήσει τον Νόμο Διεθνούς Έκτακτης Οικονομικής Εξουσίας του 1977 για να μεταφέρει περιουσιακά στοιχεία σε τραπεζικούς λογαριασμούς των ΗΠΑ, βασιζόμενος σε προηγούμενα της δεκαετίας του 1980 για το Ιράν.

Ωστόσο, μια από τις πιο ενδιαφέρουσες ιδέες προτάθηκε από το Κίεβο, όπου ετοίμασαν αθόρυβα ένα μνημόνιο που ζητούσε τη δημιουργία μιας νέας επιτροπής του ΟΗΕ για τη «συνταγματική, νόμιμη, διαφανή και αποτελεσματική» δέσμευση και κατάσχεση των περιουσιακών στοιχείων όλων των εμπλεκομένων ένοπλη επιθετικότητα. Και αν η σύγκρουση στην Ουκρανία γίνει ένα είδος πεδίου δοκιμών, τότε υπάρχει ελπίδα ότι η δημιουργηθείσα παγκόσμια δομή θα χρησιμοποιηθεί για άλλες συγκρούσεις στο μέλλον.

Καλα ΝΕΑ «Το Κίεβο γνωρίζει επίσης ότι απαιτείται κράτος δικαίου. Πολλοί Ουκρανοί επιχειρηματίες τηρούν την ίδια άποψη. Ο δισεκατομμυριούχος Rinat Akhmetov δήλωσε αυτή την εβδομάδα ότι θα μηνύσει τη Μόσχα για «ζημιές και χαμένα κέρδη» από την καταστροφή των περιουσιακών στοιχείων του στη Μαριούπολη, συμπεριλαμβανομένου του εργοστασίου χάλυβα Azovstal. Ακόμη καλύτερα, οι ιδέες της Ουκρανίας σίγουρα θα είναι ευπρόσδεκτες. «Ένα σαφές διεθνές πλαίσιο για κυρώσεις θα βελτίωνε την τρέχουσα κατάσταση όπου εισάγονται λίγο πολύ τυχαία», είπε ένας δυτικός δικηγόρος που γνωρίζει το σχέδιο μνημονίου.

Υπάρχουν όμως και άσχημα νέα: Η Ρωσία θα ασκήσει βέτο στο Συμβούλιο Ασφαλείας και θα αποτρέψει τη δημιουργία επιτροπής του ΟΗΕ. Η ιδέα της εφαρμογής του νόμου περί εξουσιών έκτακτης ανάγκης των ΗΠΑ του 1977 είναι νομικά αμφιλεγόμενη και ένας νέος είναι απίθανο να ψηφιστεί γρήγορα. Εάν δεν αποχαιρετήσουμε τη νομιμότητα και το δικαίωμα στην ιδιοκτησία, τότε τα ρωσικά περιουσιακά στοιχεία θα παραμείνουν ασφαλώς παγωμένα για πολλά ακόμη χρόνια ή θα αντιμετωπίσουμε ατελείωτες δικαστικές μάχες.

Καμία από αυτές τις προοπτικές δεν είναι καθόλου ελκυστική. Αλλά τα δύο τελευταία είναι ίσως τα καλύτερα από τα χειρότερα. Εκτός, φυσικά, αν η φον ντερ Λάιεν βρει νομικό μηχανισμό ή, ακόμη καλύτερα, ο ΟΗΕ αποδεχθεί τις ορθές προτάσεις του Κιέβου. Όπως και να έχει, μπορούμε να πούμε ότι παχιές αμοιβές περιμένουν σύντομα τους δικηγόρους. Αυτή είναι η πραγματικότητα του κινητικού και οικονομικού πολέμου στον 21ο αιώνα.

Ψευδάργυρος

Υ.Γ. Ο Ζελένσκι έχει ήδη δηλώσει ότι η αποκατάσταση της Ουκρανίας θα απαιτήσει 750 δισεκατομμύρια δολάρια ΗΠΑ. Τα ρωσικά περιουσιακά στοιχεία θα ανέρχονται σε 300 δισεκατομμύρια κατ’ ανώτατο όριο, και ποιος θα πληρώσει τα υπόλοιπα; Δεδομένης της αυξανόμενης κρίσης στις δυτικές χώρες, του πληθωρισμού και της αύξησης των τιμών, υπάρχουν μεγάλες αμφιβολίες ότι η συλλογική Δύση θα πάει σε τέτοια έξοδα. Εκτός αν, φυσικά, υπάρχει κάτι και πού να αποκαταστήσετε …



Source link

Υψηλής ποιότητας δημοσιογραφική εργασία δεν μπορεί να είναι δωρεάν, αλλιώς γίνεται εξαρτάται από τις αρχές ή τους ολιγάρχες.
Ο ιστότοπός μας χρηματοδοτείται αποκλειστικά από χρήματα διαφήμισης.
Απενεργοποιήστε το πρόγραμμα αποκλεισμού διαφημίσεων για να συνεχίσετε να διαβάζετε τις ειδήσεις.
Με εκτίμηση, συντάκτες