Πέθανε ο μεγάλος Έλληνας συνθέτης Βαγγέλης

Θλίψη στον καλλιτεχνικό χώρο και όχι μόνο προκαλεί η είδηση ​​του θανάτου του μεγάλου Έλληνα μουσικού και παγκοσμίου φήμης συνθέτη.

Όπως έγινε γνωστό, ο Έλληνας μουσικός και συνθέτης ηλεκτρονικής, progressive, ambient, jazz και ορχηστρικής μουσικής, Βαγγέλης Παπαθανασίου γνωστός και ως Βαγγέληςνοσηλευόταν σε νοσοκομείο της Γαλλίας με τον κορονοϊό.

Την είδηση ​​επιβεβαίωσε το δικηγορικό γραφείο που εκπροσωπεί τον Βαγγέλη Παπατανασίου. «Με μεγάλη θλίψη ανακοινώνουμε ότι ο μεγάλος Έλληνας Βαγγέλης Παπαθανασίου έφυγε από τη ζωή αργά το βράδυ της Τρίτης 17 Μαΐου», αναφέρεται στο μήνυμα.

Ποιος ήταν ο Βαγγέλης Παπατανασίου;

Βαγγέλης Παπαθανασίου (πλήρες όνομα: Ευάγγελος Οδυσσέας Παπαθανασίου), περισσότερο γνωστός ως Βαγγέλης, ήταν Έλληνας μουσικός και συνθέτης ηλεκτρονικής, progressive, ambient, jazz και ορχηστρικής μουσικής. Επηρέασε την ανάπτυξη διαφόρων μουσικών ειδών, ενώ θεωρείται πρωτοπόρος του ηλεκτρονικού ήχου. Κέρδισε ένα Όσκαρ για τη μουσική του για την ταινία του 1982 Roads of Fire.

Συνέθεσε επίσης μουσική για πολλές άλλες ταινίες όπως το Blade Runner, 1492: Christopher Columbus, Alexander, El Greco και άλλες. Έχει συνεργαστεί με τον Ντέμις Ρούσο, την Ειρήνη Παππά και τον Τζον Άντερσον.

Το 1997 διηύθυνε την τελετή έναρξης του 6ου Παγκοσμίου Ανοιχτού Πρωταθλήματος Στίβου της IAAF στο Παναθηναϊκό Στάδιο της Αθήνας.

Το έργο του Mythodia επιλέχθηκε από τη NASA ως η επίσημη μουσική για την αποστολή του: 2001 Odyssey to Mars, και το 2002 δημιούργησε την επίσημη μουσική για το Παγκόσμιο Κύπελλο FIFA 2002 στην Κορέα και την Ιαπωνία.

Ο Βαγγέλης Παπαθανασίου γεννήθηκε στις 29 Μαρτίου 1943 στην Αγριά Βόλου. Τα μουσικά χαρίσματα του νεαρού Βαγγέλη φάνηκαν ήδη από την ηλικία των 4 ετών και για πρώτη φορά η μουσική του ακούστηκε από τη σκηνή σε ηλικία 6 ετών. Ωστόσο, όταν οι γονείς προσπάθησαν να δώσουν στο αγόρι μια επαγγελματική μουσική εκπαίδευση, αποδείχθηκε ότι δεν υπέκυψε στην επίσημη εκπαίδευση, επειδή δεν ήθελε να ακολουθήσει καμία οδηγία. Ταυτόχρονα, στο μέλλον, θυμήθηκε θερμά τη μητέρα του, η οποία ήταν ιδιαίτερα επίμονη στην προσπάθεια να κάνει το αγόρι να παίξει πιάνο.

Το φασιστικό πραξικόπημα των «μαύρων συνταγματαρχών» (1967) βρήκε τον Βαγγέλη στο Παρίσι, όπου μαζί με τους φίλους του Ντέμη Ρούσσο και Λουκά Σιδερά σπούδασαν στη Σορβόννη, ακριβώς κατά τη φοιτητική επανάσταση του 1968. Η απόφαση να μην επιστρέψουν στην πατρίδα τους πάρθηκε ομόφωνα … Αλλά η τριάδα, που παρέμεινε πατριώτες της Ελλάδας, αποφάσισε να γράψει το όνομα της πατρίδας τους στην ιστορία της μουσικής: έτσι γεννήθηκε ένα νέο γκρουπ, που ονομάστηκε ” Aphrodite’s Child» («Παιδί της Αφροδίτης»)[3]. Αλλά και οι τρεις έλκονταν προς αντίθετες κατευθύνσεις. Μέσα σε αυτή τη διαφορά απόψεων και γεύσεων γεννήθηκε ο μοναδικός ήχος του γκρουπ. Ο Βαγγέλης ενδιαφερόταν για μια διαφορετική κατεύθυνση της μουσικής, η οποία τότε ονομαζόταν “προοδευτική” – σύνθετη ενόργανη μουσική χρησιμοποιώντας έναν μεγάλο αριθμό προηγμένων συνθεσάιζερ και άλλων ηλεκτρονικών οργάνων της εποχής. μάλιστα έγινε ένας από τους πρωτοπόρους στον τομέα αυτό. Έγινε ένας άτυπος δημιουργικός ηγέτης της ομάδας, καθόρισε την άμεση πορεία της. Στην αρχή, η ομάδα πειραματίστηκε στον ήχο, δοκίμασε διαφορετικά σχήματα, αλλά σύντομα έφτασε στην τελική φόρμουλα, όπου ο Βαγγέλης κάθισε στο πληκτρολόγιο (κυρίως ηλεκτρικό όργανο) συνοδεία.

Το πρώτο τους σινγκλ “Rain and Tears” (“Rain and Tears”) τους έφερε παγκόσμια δημοτικότητα και στο μέλλον, όλα τα σινγκλ που κυκλοφόρησαν για τρία χρόνια κατέλαβαν πάντα την πρώτη θέση στα ευρωπαϊκά τσαρτ.

Το 1971, έχοντας αυξήσει τις ορχηστρικές τους δυνατότητες με την ένταξη του κιθαρίστα και ντράμερ Σίλβερ Κουλούρη, ηχογράφησαν το ηλεκτρονικό ορατόριο «666 – Αποκάλυψη του Ιωάννη» σε διπλό άλμπουμ με σαφή ηγεσία του Βαγγέλη. Το συγκρότημα διαλύθηκε μετά την κυκλοφορία αυτού του άλμπουμ.

Το 1970 είχε για πρώτη φορά την ευκαιρία να ηχογραφήσει σε δίσκο. Ο πρώτος δίσκος του νεαρού συνθέτη ήταν το soundtrack της ταινίας του Henry Chapier “Sex Power”. Η ταινία γυρίστηκε στο είδος της «ελαφριάς ερωτικής».

Αρκετοί δίσκοι που κυκλοφόρησαν τα δύο χρόνια ήταν εμπορικά ανεπιτυχείς. Αργότερα, ο Βαγγέλης γνώρισε και άρχισε να συνεργάζεται με τον Γάλλο σκηνοθέτη Φρεντερίκ Ροσίφ.

Το 1974, ο Βαγγέλης μετακόμισε από το Παρίσι στο Λονδίνο, όπου θεωρήθηκε ως πιθανός αντικαταστάτης του keyboardist Rick Wakeman στο Yes. Ωστόσο, μετά από δύο βδομάδες πρόβες, ο Βαγγέλης τους άφησε λέγοντας ότι το μουσικό του concept απέχει πολύ από αυτό του συγκροτήματος. Ήταν κατά τη διάρκεια αυτών των δύο εβδομάδων που έγινε φίλος με τον τραγουδιστή των Yes, John Anderson, γεγονός που εξασφάλισε τη μετέπειτα κοινή τους δουλειά.

Το 1975, ο Βαγγέλης υπέγραψε με την RCA και ίδρυσε το δικό του στούντιο ηχογράφησης, το Nemo Studios, το οποίο αργότερα ο Βαγγέλης αναφέρει ως το ερευνητικό του εργαστήριο. Εδώ άρχισε να ηχογραφεί μια σειρά ηλεκτρονικών άλμπουμ όπως Heaven and Hell (1975), Albedo 0.39 (1976), Spiral (1977), Beaubourg (1978) και China (1979). Μέρη από τον Παράδεισο και την Κόλαση χρησιμοποιήθηκαν στη συνέχεια ως κύριο θέμα στην τηλεοπτική σειρά Cosmos του Carl Sagan.

Στα τέλη της δεκαετίας του ’70 και στις αρχές της δεκαετίας του ’80, ο Βαγγέλης αφιέρωσε πολύ χρόνο σε κοινά έργα. Μαζί με τον Jon Anderson ηχογραφεί τέσσερις επιτυχημένους δίσκους με την ετικέτα «Jon And Vangelis», ηχογραφεί δύο άλμπουμ με «παλιούς» ελληνικούς ύμνους με την Ειρήνη Παπά (κυκλοφόρησε μόνο στην Ελλάδα), παράγει δίσκους του Ντέμη Ρούσσου.

Ο Βρετανός σκηνοθέτης Άντονι Τόμας το 1980 γύρισε την ταινία «Death of a Princess», στην οποία χρησιμοποίησε τη σύνθεση «Alpha».

Το 1981 κυκλοφόρησε η ταινία «Τα άρματα της φωτιάς» σε μουσική Βαγγέλη. Για τη μουσική αυτή του απονεμήθηκαν τα βραβεία Όσκαρ και Γκράμι. Το ομότιτλο κομμάτι του άλμπουμ έγινε το μοναδικό ελληνικό τραγούδι στην ιστορία που έφτασε στην κορυφή των εθνικών τσαρτ των ΗΠΑ. Το 1982, έγραψε τη μουσική για την ταινία Blade Runner (σκηνοθεσία Ridley Scott). Το 1984, ο Βαγγέλης συνεργάστηκε σε ένα άλμπουμ New Age με τη Susan Chani.

Εκτός από αυτά τα έργα, κυκλοφορεί ένα άλμπουμ ακαδημαϊκής μουσικής “Invisible Connections” (“Invisible Connections”) και το 1985 – ένα άλμπουμ συμφωνικής και χορωδιακής μουσικής “The Mask” (“Mask”), το 1992 προτάθηκε για τη Χρυσή Σφαίρα» στην κατηγορία «Καλύτερη μουσική για την ταινία» «1492: The Conquest of Paradise».

Το 1993, συνέθεσε τη φωνητική συμφωνία «Mythodea», η οποία το 2001 έγινε η επίσημη μουσική της αποστολής της NASA Mars Odyssey και παρουσιάστηκε στο Ναό του Διός στην Αθήνα ως μέρος της «πολιτιστικής Ολυμπιάδας» την παραμονή των Ολυμπιακών Αγώνων του 2004.

Το 1996, ο Βαγγέλης έγραψε σάουντρακ για μια από τις ταινίες «Υποβρύχια Οδύσσεια» του Ζακ Κουστώ, αλλά αφού άκουσε το υλικό, αρνείται να πάρει τη μουσική για την ταινία με τα λόγια: «Κανείς δεν θα δει την ταινία μου, όλοι θα ακούσουν μόνο στη μουσική σου». Κάπως έτσι εμφανίζεται το άλμπουμ «Oceanic».[11]. Το φθινόπωρο του 1998, ο Βαγγέλης κυκλοφόρησε ένα νέο άλμπουμ, το El Greco.

Το 2002 ο Βαγγέλης έγινε ο συγγραφέας του ύμνου του Μουντιάλ της Ιαπωνίας και της Κορέας.

Ο Βαγγέλης επέστρεψε μετά από 20 χρόνια μετανάστευσης στην Ελλάδα. Του ανατέθηκε η δημιουργία μουσικής για τις πιο σημαντικές γιορτές – όπως η έναρξη των Ολυμπιακών Αγώνων στην Αθήνα. Μπαλέτα του Βαγγέλη παίζονται στη σκηνή – όχι μόνο στην Ελλάδα, αλλά και στο εξωτερικό.



Source link

Υψηλής ποιότητας δημοσιογραφική εργασία δεν μπορεί να είναι δωρεάν, αλλιώς γίνεται εξαρτάται από τις αρχές ή τους ολιγάρχες.
Ο ιστότοπός μας χρηματοδοτείται αποκλειστικά από χρήματα διαφήμισης.
Απενεργοποιήστε το πρόγραμμα αποκλεισμού διαφημίσεων για να συνεχίσετε να διαβάζετε τις ειδήσεις.
Με εκτίμηση, συντάκτες