27 Απριλίου 1941: Τα γερμανικά στρατεύματα κατέλαβαν την Αθήνα


“Έλληνες! Οι Γερμανοί κατακτητές είναι στα περίχωρα της Αθήνας. Αδέρφια και αδερφές, κρατήστε το πνεύμα της πρώτης γραμμής γερά στις ψυχές σας…”.

Ένα τέτοιο ραδιοφωνικό μήνυμα από το στόμα του Κώστα Σταυρόπουλου στις 27 Απριλίου 1941, την ημέρα που τα ναζιστικά στρατεύματα εισήλθαν στη γη της αρχαίας Αθήνας, εξακολουθεί να συνδέεται με την αντιπαράθεση των Ελλήνων, που ξεκίνησε στις 28 Οκτωβρίου 1940 στον πόλεμο με Ιταλία.

27 Απριλίου 1941 χρονιά ήταν η ίδια ηλιόλουστη μέρα όπως 79 χρόνια αργότερα, όταν ο γερμανικός στρατός σκοτείνιασε Αθήνα. Οι περισσότεροι, αν όχι όλοι, κάτοικοι της πρωτεύουσας κοίταξαν με θλίψη έξω από τα κλειστά παράθυρα.

Στις 08.00 π.μ. μοτοσικλετιστές και αυτοκίνητα 2-η τεθωρακισμένη μεραρχία, με επικεφαλής τον υπολοχαγό Φριτς Ντίρφλινγκ, εισήλθε στην Αθήνα από τα βόρεια προάστια. Οι ναζί κατακτητές συναντήθηκαν σε ένα καφενείο “Σουίτα” στους Αμπελόκηπους μέλη της επιτροπής που τους παρέδωσε επίσημα την πόλη. Τέσσερις μέρες πριν «πέσει» η Αθήνα στα χέρια των Γερμανών, ο βασιλιάς Γεώργιος Β’ απέπλευσε από τον Σκαραμαγκά στην Κρήτη με τον πρωθυπουργό Τσουδερό και μέλη της κυβέρνησης. Ιστοριογράφος Σόλων Γρηγοριάδης περιγράφει εκείνο το πρωί:

“Ήταν Κυριακή 27 Απριλίου όταν η Αθήνα ξύπνησε σε συναγερμό. Ο γερμανικός στρατός ήταν κοντά. Οι μηχανοκίνητες εμπροσθοφυλακές του είχαν ήδη εισέλθει στην πόλη. Χθες το βράδυ οι τελευταίες ομάδες Βρετανών όρμησαν στα όχημά τους με σφαίρες, κατευθυνόμενοι προς Ραφήνας και Πόρτο Ράφτικαι οι περαστικοί τους χαιρετούσαν και τους ευχήθηκαν «καλή επιτυχία». Όταν οι Γερμανοί πλησίασαν την πρωτεύουσα, δεν υπήρχε πραγματική δύναμη να την υπερασπιστεί.

Πέρασαν τέσσερις μέρες από τότε που ο βασιλιάς και η κυβέρνηση αναχώρησαν για την Κρήτη. Η μόνη σκιώδης δύναμη ήταν η στρατιωτική διοίκηση της Αττικοβοιωτίας, με επικεφαλής τον Αντιστράτηγο. Χρήστος Καβράκος. Ωστόσο, σε εκείνες τις τραγικές στιγμές, στην Αθήνα βασίλευε η απόλυτη τάξη: όχι ληστείες, ούτε εγκλήματα, ούτε αναρχία, όπως συμβαίνει σε πόλεις που έχουν παραμείνει εδώ και καιρό σε αναρχία. Η μέρα ήταν ήσυχη, σύμφωνα με το Γραφείο Ιστορίας Στρατού: «Εκείνο το όμορφο ανοιξιάτικο πρωινό, δεν ακουγόταν ήχος της μάχης που πλησίαζε. Ούτε ένα γερμανικό αεροπλάνο δεν πέταξε πάνω από την πόλη».

Τα τραμ έφυγαν στην ώρα τους…

Μακρινές εκρήξεις ακούστηκαν μόνο τις πρώτες πρωινές ώρες. Οι βομβαρδισμοί δεν ήταν πυροβολικό, αλλά προκλήθηκαν από εκρήξεις αποθηκών όπλων, και όταν αυτός ο βρυχηθμός έσβησε, μια παράξενη σιωπή βασίλευε στην πόλη. Αρκετά τραμ και πολλά ηλεκτρικά τρένα μπήκαν έγκαιρα στη γραμμή. Οι περαστικοί ήταν λίγοι στους δρόμους, και λίγος ο κόσμος στις πολυάριθμες εκκλησίες της πρωτεύουσας. Οι περισσότεροι Αθηναίοι κυριολεκτικά τριγυρνούσαν από το ραδιόφωνο, απορροφώντας τις ειδήσεις.

Αντί για ειδήσεις, ο ραδιοφωνικός σταθμός μετέδιδε συνεχώς την εξής εντολή του στρατιωτικού αρχηγού: Εφόσον η πόλη της Αθήνας δεν είναι οχυρωμένη, δεν θα υπάρξει αντίσταση, δεν πρέπει να εκτοξευθεί ούτε μία βολή.».

Στις 08:00 το πρωί εμφανίστηκαν οι πρώτοι Γερμανοί. Ήταν μια ομάδα μοτοσικλετιστών με επικεφαλής δύο θωρακισμένα αυτοκίνητα. Μοτοσυκλετιστές με πανοπλίες και με πολυβόλα στο στήθος, περίστροφα και χειροβομβίδες. Με τρομερό βλέμμα και αυστηρό βλέμμα κατέβηκαν από τη λεωφόρο Κηφισίας και έφτασαν στην Ακρόπολη. Εκεί, δύο αξιωματικοί με ομάδα συνοδείας ανέβηκαν στον Ιερό Βράχο, όπου ύψωσαν τη γερμανική σημαία. Στη συνέχεια προχώρησαν στο δημαρχείο, όπου ύψωσαν άλλη μια σημαία. Ωστόσο, η επίσημη παράδοση της ελληνικής πρωτεύουσας σε αυτούς δεν έχει γίνει ακόμη».

Σε καφετέρια υπογράφηκε η πράξη παράδοσης της Αθήνας!

«Το τάγμα που έφθασε από τη Χαλκίδα», λέει ο Σόλων Γρηγοριάδης, «έλαβε τα συμβολικά κλειδιά της πόλης και ως απάντηση σε αυτό, μια επίσημη ελληνική αντιπροσωπεία τοποθετήθηκε στη συμβολή των λεωφόρων Κηφισίας και Αλεξάνδρας, στην οποία συμμετείχε και ο ανώτερος διοικητής της Αττικής. , Αρχιστράτηγος Χριστός Καβράκος, Δήμαρχοι Αθηναίων Αμβρόσιος Πλήτας και τον Πειραιά Μιχάλης Μανούσκος, και συνταγματάρχης Κωνσταντίνος Κανελλόπουλος ως μεταφραστής.

Στις 10:15 ένα γερμανικό τάγμα έφτασε στα περίχωρα της πόλης υπό τη διοίκηση του αντισυνταγματάρχη φον Σάιμπεν, ενός ζωηρού μικρού αξιωματικού. Μετά από επίσημες συστάσεις, οι Έλληνες και οι Γερμανοί οδηγήθηκαν στην έπαυλη Των, όπου υπέγραψαν πρωτόκολλο για την παράδοση της πόλης σε ένα καφενείο πάνω σε ένα μαρμάρινο τραπέζι, στις 10:30 π.μ. της 27ης Απριλίου 1941. Από εκείνη τη στιγμή η Αθηνά ανήκει στους κατακτητές.

Ακριβώς έξι μήνες και μια μέρα έχουν περάσει από τις 28 Οκτωβρίου 1940 και ακριβώς τρεις εβδομάδες από την έναρξη της γερμανικής επίθεσης στις 6 Απριλίου. Με την παράδοση της πρωτεύουσας ξεκίνησε και επίσημα η κατοχή, η οποία κράτησε 1625 ημέρες, έως ότου η πρωτεύουσα αποκτήσει ελευθερία.

Για περισσότερα από τρία χρόνια η Αθήνα βρισκόταν στη ζώνη της γερμανικής κατοχής. Χιλιάδες Αθηναίοι πέθαναν από την πείνα και τις αρρώστιες. Οι συγγενείς θάφτηκαν κάτω από πλακάκια του πεζοδρομίου. Οι άνθρωποι έκαναν ουρά για να λάβουν πενιχρή βοήθεια από δυτικές φιλανθρωπικές οργανώσεις και τον Ερυθρό Σταυρό.



Source link

Υψηλής ποιότητας δημοσιογραφική εργασία δεν μπορεί να είναι δωρεάν, αλλιώς γίνεται εξαρτάται από τις αρχές ή τους ολιγάρχες.
Ο ιστότοπός μας χρηματοδοτείται αποκλειστικά από χρήματα διαφήμισης.
Απενεργοποιήστε το πρόγραμμα αποκλεισμού διαφημίσεων για να συνεχίσετε να διαβάζετε τις ειδήσεις.
Με εκτίμηση, συντάκτες